Home

Lieve allemaal,

Mijn aller-aller-aller-laatste berichtje op mijn weblog.
Het avontuur zit er voor mij helaas op.
Nog een laatste nachtje slapen en morgen tegen de avond de lucht in.

Wat ga ik dit missen.
Afrika, het land van de regenboog.
Het land van zwart-wit, arm-rijk, tegenstellingen, maar ook van zomer in wintertij, vriendelijke en warme mensen, heerlijk eten en natuurlijk de cocktails niet te vergeten!
Het land waarvan iedereen denkt dat het arm is, maar eigenlijk iedereen ontzettend rijk. Rijk omdat de gelukkigste mensen die er bestaan, hier wonen. Ik heb ze mogen ontmoeten en deel mogen uitmaken van hun leven. Ik heb gezien dat ondanks het feit dat ze in onze ogen financieel gezien 'arm' zijn, iedere dag opstaan met een lach. Iedere avond dansen en zingen, en iedere dag je verwelkomen met een kus en een knuffel.

Lieve allemaal,

Weer een week voorbij!! Time really flies!
Als ik de laatste weerberichten hoor uit Nederland ben ik blij dat ik nog even in Afrika mag blijven. Want met een heerlijk zonnetje en een temperatuurtje van rond de 30graden is het zeker nog even genieten!

Dit weekend de trip naar de Drakensbergen en Lesotho gemaakt.
Wauw, wat was dat gaaf! Ik heb in mijn leven nog nooit zo iets moois meegemaakt.
Vrijdag zijn we rond 12uur vertrokken voor een reis van ongeveer 3uur naar de Drakensbergen. Daar aangekomen zijn we echt in een klein paradijs beland! Ge-wel-dig.
We verbleven in een backpackers aan de sani-pass. Dit is de enige 'legale' weg die leidt naar Lesotho.

Lieve allemaal,

Lentekriebels?! Je leest het goed!
Hoewel de graden hier allang opgelopen zijn tot 30/35, en het aanvoelt als een bloody hete zomer, is vandaag de officiele begindag van de lente eigenlijk pas begonnen. Mijn motto 'hoe heter, hoe beter' gaat allang niet meer op, want deze winter is al hot genoeg.
Ik hoorde dat Nederland de zomer slecht vertegenwoordigt, dus om eerlijk te zijn ben ik blij hier de zomer door te kunnen winteren. (snap je m nog? ik niet.)

Wat een week. Ik weet, zoals gewoonlijk, weer mijn god niet waar ik moet beginnen.
Vorige week kregen we uit het niets te horen dat de hele boel hier voor een week plat zou liggen. Ik zeg: TOP.
Gelukkig bleek het om een onwijs gave donatie te gaan. Alle muren, kozijnen, deuren, kamers.. name it, zouden worden gedaan! Super!!
Nouja, super? ...

Sabonaaa lieve allemaal,

Weer een week voorbij, ik blijf het elke keer weer zeggen maar de tijd vliegt echt! Nog drie weekjes, en dan ben ik weer thuis!

Afrika blijft me verbazen. Telkens als ik denk 'nu snap ik het', blijkt het tegenovergestelde. het begrip 'Alles went, behalve een vent' doet onder aan mijn bevindingen over Afrika. Geloof me, 'Alles went, behalve Afrika!' Een vent is hierbij een pitje ;)!

De stakingen zijn nog steeds in volle gang. Niet alleen de scholen staken, alles waarbij het government betrokken is, staakt. Zo ook de hospitals.

Lieve allemaal,

Weer een week erop! Wat gaat de tijd hier toch hard.
Er is weer ontzettend veel gebeurt, leuke dingen maar ook minder leuke.
Daarnaast ruik ik allang niet meer naar de Chanel, maar naar poepluiers en korts. Heerlijke nieuwe eau de colonge dus!!

Vorige week de allerlaatste week met Kim, Lydia, Car en Renaat.
We zijn op woensdag naar de Victoria Street Market en het voetbalstadion van Durban geweest. Victoria street is net een soort klein India met overal kleine kraampjes waar schreeuwende mensen troep verkopen. Troep, schreeuwende mensen en kopen staan gegarandeert voor succes, dus ik heb aardig wat leuke dingetjes kunnen inslaan!

Lieve allemaal,

Het is moeilijk een begin te maken aan een bericht waarbij ik zoveel wil vertellen. Samenvattend is eigenlijk WAUW het enige woord dat in me opkomt dat beschrijft hoe mijn weekend is geweest.
Na een drukke week op Isiaiah zijn we dit weekend naar Huweluwi geweest. Een onwijs groot safaripark op drie uur rijden van Durban. A la Afrika-time natuurlijk een uur te laat opgehaald door onze gids Ryan, maar daardoor zeker niet minder veel zin.
Allereerst op weg naar een klein Zuludorpje. Daar werden we vriendelijk onthaald en konden we direct op zoek naar zijn koeien want die was hij namelijk kwijt. Haha! Vervolgens werden we verwacht in een klein rond hutje met rieten dak om daar te eten. Onwijs gaaf om mee te maken, met zijn allen op de grond aan een grote schaal met pottage (soort pap), spinazie (niet als die in Nederland...) tomaten en Kip (net daarvoor geslacht..).

Lieve allemaal,

Weer een klein berichtje uit Afrika.
Wat een week, er is zo ontzettend veel gebeurt maar tegelijkertijd heb ik mijn god geen idee waar ik moet beginnen.

Lieve allemaal,

Het is alweer bijna een week geleden dat ik mijn berichtje heb geplaatst dus tijd voor een nieuwe blog.
We hebben alweer ontzettend veel meegemaakt.
Afgelopen zaterdag zijn we naar the paviljoen geweest, een onwijs groot winkelcentrum. Zoiets heb ik nog hooit gezien...
De weg er naartoe is te bizar voor woorden. Je rijdt allereerst over een paar bergen en vervolgens rij je de sloppenwijken in om in de verte dat enorme gebouw te zien staan. Ik kreeg er een ontzettend benauwd gevoel van op mijn borst en je voelt je bijna schuldig om te gaan shoppen.
De mensen leven hier echt van niets. Drie platen en een palmblad als dak en dat is het huisje. Wat heel gek is dat ze daarintegen weer wel een mobiele telefoon en soms een wasmachine heb.. Hoe bedoel je ' tegenstellingen' .

Het is bijna onmogelijk om te beschrijven hoe het voelt om bij Isiaiah, en in Afrika, te zijn.
Het is hier een chaos, een bende, maar ontzettend gezellig, warm en relaxt.
Ik voel me hier meer dan welkom en vooral heel erg thuis.
Tussen alle vogels, katten, honden, wasrekken en vieze luiers zitten/liggen en spelen hier 26 onwijs lieve en vrolijke kids.
Het is ongelofelijk dat zij, na wat ze allemaal hebben meegemaakt, nog kunnen lachen. Iets waar wij in Nederland nog veel van zouden kunnen leren.
Mijn eerste dag hier was shocking. Er gebeurt hier zoveel, en er zijn zo ontzettend veel indrukken, dat het niet mogelijk is om op papier te krijgen hoe dat voelt en is.
De aunties werken hier iedere dag keihard om de kinderen te verzorgen. Wassen, strijken, eten koken, schoonmaken.. name it.
Wij zijn er om ze te ondersteunen en om de extra dingen met de kinderen te doen. Anders zouden ze hier namelijk de hele dag in bed blijven liggen.

Lieve allemaal,

Het is nu écht zover! Nog één nachtje slapen en dan gaat het avontuur beginnen. Ik kan niet wachten om straks al die lieve kleine afkrikaanse kindjes te knuffelen en te verzorgen!
Na een druk laatste weekend met heel veel leuke en lieve verrassingen, bedankt lieve meiden!!, staat de koffer (na veel horten en stoten) ingepakt en ben ik helemaal klaar om te vertrekken.
Morgen om 19.10u vertrekt het vliegtuig naar Madrid, om vervolgens door te vliegen naar Johannesburg en uiteindelijk Durban. Daar verblijf ik bij Isiaiah 54 en gaan we ervoor zorgen dat het twee mooie en vooral onvergetelijke maanden gaan worden!

Ik wil jullie allemaal harstikke bedanken voor alle lieve fotoboekjes, verrassingen, lieve woordjes, knuffels, kussen en steun! Ik zal daar nog veel aan denken als ik strakjes in Afrika ben.

Hele dikke kus en knuffel, tot mijn volgende berichtje uit Durban!

Liefs xx Suus

I have a Dream..

Mooie woorden van die beste man Martin Luther King, maar toevallig heb ik óók een droom!
Een droom waar ik al van kleins af aan alleen maar van kan dromen, een droom die over precies 243 dagen vervult gaat worden!

Op 19 juli 2010 vertrek ik naar Durban in Zuid Afrika om daar voor twee maanden als vrijwilliger bij Isiaiah aan de slag te gaan.
Op 11 september kom ik weer terug naar huis, maar daar gaan we ons natuurlijk nog even niet druk om maken!

Ik heb er zin in, -en kan echt niet wachten!!

Kusjes Suus